Skip to content

როცა მარტო ხარ…

April 14, 2010

როცა მარტო ხარ,აიღე სარკე,შეხედე შენს თავს:

”-რატომ ხარ მარტო? – გკითხავს ის.
– არვიცი. – იქნება შენი პასუხი.
– მიზეზი ხომ ყველაფერს აქვს?
– მგონი.
– მაშინ რა არის შენი მარტოობის მიზეზი? ”

რა საშინელი შეკითხვა იყო,როცა ჩემმა თავმა ეს მკითხა.. ეს იყო ადრე,დიდი ხნის წინათ..
მაშინ როცა ჩავარდა შემთხვევა და მარტო დავრჩი..

”- რატომ არ ცდილობ მარტო აღარ იყო?
– მარტო ხომ არ ვარ? ჩემი დაც აქაა.. მერე რა რომ წიგნებს ჩაჰკირკიტებს და ჩემთან სათამაშოთ არ სცალია.. დედა და მამა ქალაქში არიან,მე და გვანცა კი ბებია,ბაბუასთან ჩამოვედით დასასვენელბად,ხოდა ისინიც ხომ ჩემთან არიან..
– აბა რატომ გრძნობ თავს მარტო?
– იმიტომ,რომ ლახტს არავინ მეთამაშება,არც ექიმობანას,არც ლაფტა უნდა ვინმეს რომ მეთამაშოს..ჩემთვის არავის სცალია.. ”

აი მაშინ მივხვდი რამდენად მნიშვნელოვანია ბავშვს გვერდით თავის თანატოლი ყოველთვის ყავდეს,მიუხედავად იმისა,რომ ჩემი და ყოველთვის ცდდილობდა გავერთე,მაინც ეს 1საათზე მეტ ხანს არ გრძელდებოდა ,მერე კი იწყებოდა ისე მე და სარკეში გამოსახული ჩემი გამოსახულება..

პატარა ბავშვის ფიქრები და ახლა ამ დროს მოგონება…
და გამეღიმა,იმიტომ რომ ახლა მარტო აღარ ვაარ.. ირგვლივ უამრავი ხალხი მახვევია,თუნდაც ის რომ 6წლის სკოლაში შევედი და +30 მეგობარი..
მერე მუსიკაში და +ბევრი მეგობარი ისევ..
მერე ინტერნეტში +ძალიან ბევრი მეგობარი და აი ესაა..
ვიღას სცალია სარკეში თვის გამოსახულებასთან თვის დარდზე სუბრისთვის..

11 Comments leave one →
  1. April 15, 2010 08:33

    არ ვარ მარტო და ძალიან ბედნიერი ვარ =))
    ბავშვებს ეგ ფიქრები ყოველთვის შეიძლება ჰქონდეს. მეც და შენც მიუხედავად ამდენი ბევრი მეგობისა =)) არასდროს, არც ბავშვობაში არ მიგრძვნია თავი მარტოდ.

    • April 15, 2010 11:16

      მერე ძალიან კარგია ეგ.. : )) ნუ ჩმთვის იყო ეგეთი შემთხვევა და არც განმეორებულა,რადგან პესიმისტი არ ვარ,პირიქით ასე რომ.. : ))

  2. April 17, 2010 18:04

    ხანდახან კარგია მარტოობა….. სასარგებლოა… მაგრამ ხშირად მტკივნეული

  3. April 18, 2010 09:35

    მარტოობა მართლა კარგია =))
    ოღონდ ხანდახან =))
    და მტკივნეული მაშინ არის როდესაც შენი სურვილის საწინააღმდეგოდ ხდება ეს მარტოობა =))

  4. April 18, 2010 15:12

    ხო რათქმაუნდა,მარტოობა ხანდახან ისე მომინდება ხოლმე,რომ არ ვიცი.. : ))
    მაგრამ ყველაფერი ზომიერიაა საჭიროო..

    აი როცა ადამიანს გჭირდება მაშინ მარტოობაც კარგია.. მაგრამ როცა არ გჭირდება და პირიქით ხალხთან ურთიერთობა გესაჭიროება.. და მაინც და მაინც მაშინ არ გყავს არავინ გვერდით,აი ეგაა საშინელებაა.. : ((

  5. April 18, 2010 22:25

    წარმოსახვითი მეგობარი?

    • April 19, 2010 11:46

      კი ოღონს,ჩემი მეორე მე.. : )) ალბათ,ასე თუ შეიძლება ვუწოდოო..

      თუმცა ეს ადრე იყო და ამ პოსტს შეიძლება,ნოსტალგიაც კი ვუწოდოო.. : ))

  6. GBRRR permalink
    April 18, 2010 23:04

    მე სარკესთან მარტო საქმიანი დამოკიდებულება მაქვს :)))
    სარკე ვერ იქნება იმაზე მეტი ჩემთვის :დ რისთვისაც ამჟამად ვიყენებ :დ

    • April 19, 2010 11:47

      ხო,ახლა მეც მეცინება ჩემს თავზეე..🙂

  7. April 19, 2010 12:43

    ეგ ალბათ პერიოდია, რომელსაც უმეტესობა გადის ბავშვობაში.. ალბათ… იმჰო🙂

    მეც მყავდა წარმოსახვითი მეგობარი ანუ ჩემი მეორე მე, ოღონდაც ცოტა ხნით🙂

    • April 19, 2010 13:14

      ხო,მეც ცოტახნით..😦

      ახლა იმდენი ადამიანი,მგეობარი მახვევია ირგვლივ,რომ ეწყინა და წავიდა მგონიი..😦

      (ეს ხუმრობით რათქმაუნდა,თორემ შეიძლება ვიღაცას მართლაც უხეშად,რომ არ გამომივიდეს უცნაური ვეგონოო..🙂 )

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: